< Terug naar overzicht

Ondernemen dag 2 module Vernieuwen

gruyterfabriek2

Met wat de mooiste nazomerdag in september moet zijn, waarbij iedereen zich richt wat er Den Haag wordt verteld op Prinsjesdag, zijn wij met de NRP Academie te gast in de Gruyterfabriek in Den Bosch. We worden rondgeleid door de Vrienden van ’s-Hertogenbosch. Het is niet eenvoudig om het verhaal van de geschiedenis van dit gebouw te vertellen en ondertussen rond te lopen in het complex dat 55.000m2 groot is. Het kent vijf ‘jaarringen’ die in het ontwerp van Jeroen van de Ven (Tarra) weer zichtbaar zijn geworden: 1934, 1937, 1955 en 1964. De laatste jaarring uit de jaren ‘80, het creëren van een beheerschil om het gebouw heen  (het wegmoffelen van het gebouw achter een aluminium gevel) is tenietgedaan. Wie goed kijkt, kan de verschillen zien tussen de vooroorlogse en naoorlogse gebouwen (minder geld voor details na de oorlog). In 2006 heeft de gemeente met de oprichting van NV BIM (Bossche Investerings Maatschappij) subsidies binnen gehaald die mede nodig waren voor de transformatie van € 16 miljoen. Het resulteert in 2011 in een fabriek van 185 creatieve bedrijven, waarvan de helft uit eenpitters bestaat (geen startups). Alle ruimten zijn verhuurd en de huren zijn ondertussen marktconform.

 

Een uitstekende plek voor deze dag van de NRP Academie waar Ondernemen centraal staat. Lessen van ondernemers zijn heel goed toe te passen in je eigen projecten en in je eigen organisatie. Er worden vier workshops aangeboden. De workshopleiders starten de dag met een pitch om cursisten voor hun workshop te werken. De cursisten kunnen één workshop in de ochtend en één in de middag volgen. De informatie van alle workshops wordt voor iedereen beschikbaar gesteld. 

 

Mariëlle de Groot heeft haar eigen bedrijf. Zij heeft de afgelopen jaren gewerkt aan het opzetten van sociale bedrijven in wijkvernieuwingsgebieden. Terugkijkend op deze ervaring, ziet ze veel twijfel en weinig vertrouwen bij de partijen toen zij begon. Maar nu ziet ze dat de projecten wel de wind mee krijgen. Waar ligt dat aan? In haar workshop starten de cursisten met het onder woorden brengen wat zij ondernemerschap noemen. Vervolgens deelt zij de lessen van succesvolle ondernemers. Dat is veel minder hoogdravend dan je denkt. Heel veel gaat over bewustzijn, van waar je naar kijkt, naar wat je vertelt en hoe je overkomt. Om sociale bedrijven op te zetten moet je weten wat de kracht is van de mensen waarmee je werkt om het met hen te doen. Er zijn veel mensen om je heen die veel beter zijn dan jij bent en dat moet je leren gebruiken. 

 

Helwin Teunissen heeft zijn eigen onderneming opgericht: De Nieuwe Staat. Een nieuwe kijk op makelaardij voor commercieel vastgoed. Zoals hij zegt, geloof niets van wat je hoort en de helft van wat je ziet. Hij is zelf groot gekomen bij grote makelaarskantoren. Maar dat heeft hem ook geleerd dat het systeem eigenlijk is gebaseerd op een perverse prikkel: veel geld verdienen als het lukt en niets als de deal niet lukt. Maar ook op een verkeerd beeld dat mensen hebben van makelaars. Je veronderstelt dat een makelaar je een ruimte aanbiedt in een portefeuille die de makelaar beheert, maar dat is niet waar. Makelaars krijgen geen courtage van de aanhurende en verhurende partij, maar krijgen vaak coutrage van de aanhurende partij en mogen dan namens de verhurende partij vaak het gebouw of de ontwikkeling verkopen. Dit werkt belangenverstrengeling in de hand. Het kan anders en dat bewijst hij met zijn eigen bedrijf. Maar hoe bouw je dan een verdienmodel op voor de makelaar nieuwe stijl?

 

Cindy van de Bremen noemt zichzelf een empathische ontwerper gespecialiseerd in Social Design en Culturele Diversiteit. Co-design is waar zij zich op focust en empathie is een manier om dat succesvol te laten zijn. Bij design denken veel mensen aan ontwerpers van producten. Maar tijdens de opleiding kreeg zij onder Lidewij Edelkoort mee dat je als ontwerper verantwoordelijk bent voor de ’rommel’ die je achterlaat. Daarmee werd het voor haar duidelijk dat je met ontwerpen niet naar product maar naar functie of behoefte moet kijken. Dus niet een stoel ontwerpen, maar kijken naar ‘zitten’. Nu werkt ze veel als verbinder van bewoners en corporaties en wordt co-design ingezet om vroegtijdig te bouwen aan gemeenschappen en om professionals te leren vraaggericht te werken. Participatie echt doen en niet voor de vorm, betekent voor de partijen in het vastgoed het leren loslaten. Ze doet daarvoor een aantal handreikingen.

 

André van der Zalm van Rauwe Zalm BV is met zijn eigen bedrijf gestart nadat hij bij een ontwikkelende bouwer had gewerkt. Het gaat namelijk niet om de gebouwen, kwam hij achter. In het vastgoed zijn de partijen product gedreven. Klantgericht werken wordt wel geroepen maar erg weinig gedaan. Hoe goed kennen we de vragen van de klant en wat weten we van de ‘customer journey’? Juist nu in een tijd waarin Smart City het nieuwe streven is, moeten we oppassen dat we technologie niet pushen. Technologie en data met elkaar verbinden moet juist helpen om de vraag naar een gezond en prettige leefomgeving, waar te maken. André haalt voorbeelden aan van ondernemers waar je van kunt leren. Een van de lessen is dat je het niet alleen kunt, je hebt anderen nodig. Vertrouwen is daarbij een cruciaal element. Wat hij heeft geleerd van directeur Peter Wennink van ASML is dat ‘eigen belang’ daarbij niet onderschat moet worden. Zie daarvoor de volgende formule die hij hanteert:

 vertrouwen  =   betrouwbaarheid * transparantie * vakmanschap  

                                                   eigen belang

 

Aan het einde van de dag koppelen de cursisten de ervaringen terug. De workshopleiders hadden wel elkaars workshop willen volgen. Allemaal ter ondersteuning van hun eigen ondernemerschap natuurlijk.