< Terug naar overzicht

Dag 4 Veranderen

Op Strijp S wordt droom langzamerhand werkelijkheid

De hele vierde dag van de module Veranderen draait om het worden van een ‘change agent’. En wat een feest om dat te morgen doen tijdens de Dutch Design Week in het Blue Collar Hotel in het Klokgebouw op Strip S in Eindhoven. Ervaren wat zo’n ‘change agent’ is en hoe hij zijn werk doet, werd prachtig geïllustreerd door Jack Hock, directeur bij corporatie Trudo en eigenaar van het Klokgebouw. Strijp S is een PPS van gemeente en Volker Wessels waarbij met twee corporaties aparte afspraken zijn gemaakt als afnemer van bouwvelden of bestaande gebouwen. Trudo heeft zich vooral gericht op het herbestemmen van het industrieel erfgoed. Het masterplan dateert duidelijk van vòòr de crisis en geeft niet het kader dat Jack werkbaar vindt. Om zijn eigen droom voor Strijp R waar te maken,  wilde hij los komen van het maakbaarheidsdenken. Werken vanuit een economisch en duurzaam perspectief, stapsgewijs en kleinschalig, mensen aan de locatie verbinden die een rol op zich nemen in het waarmaken van de droom. En dat betekent dat je bijvoorbeeld zes jaar moet wachten op de juiste hotelexploitant. De les die hij de cursisten meegeeft voor het waarmaken van je droom is dat effectief managen met zich meebrengt dat je effectief regels zult moeten overtreden. 

Dag 4 Veranderen

Deze droom en trekker waren een mooi voorbeeld voor docent Cees Anton de Vries van Origame om theorieën en workshops aan te bieden als eerste stap in het worden van een ‘change agent’. Er is één persoon die zich sterk maakt voor het verhaal dat klopt, voor het gebied als geheel, eerst met de mensen, dan met de organisaties, dan met de stromen door de schalen heen en vooral aanhouden. Het gaat dus niet werken als het niet persoonlijk is, als het niet verbonden is en als het niet driehoekig is. Dat zijn de drie vragen die je jezelf moet stellen als het even niet zo loopt in je project als je had gehoopt. Het eerste probleem dat je ervaart met een nieuw idee of concept is dat de wereld alle argumenten weet aan te reiken waarom het niet kan. Deze mensen werken vanuit wat heet modus 1. Dat is een methode waarbij je stuurt op tijd, kwaliteit en geld binnen gemaakte afspraken. Maar als je dat nog niet weet en anderen nodig hebt om je doelen te realiseren, dan moet je in modus 2 werken. Daar inspireert de onzekerheid en ontstaan er ook plekken voor anderen. Je kunt mensen in deze stand krijgen door twee keer twee vragen te stellen. Vragen waarmee je het persoonlijk maakt, waarbij je het succes visualiseert, waarbij jij maar ook de ander zijn verantwoordelijkheid neemt en eindigt met de vraag om het te vertalen in acties. Als de theorie net is toegelicht, dat is het volstrekt helder. Maar de cursisten ervaren dat het toch wel enige oefening vergt om dit dan ook echt te doen. Het groepswerk met reflectie van Cees Anton helpt daarbij enorm. En welk groter compliment kun je krijgen dan een tweet van een cursist de volgende dag dat de theorie direct in de praktijk is gebracht en een mooi resultaat heeft opgeleverd.